Historia szkoły w Białołęce Dworskiej

Zbigniew Bzinkowski
Historia szkoły w Białołęce Dworskiej


Osiedle Białołęka Dworska powstało w roku 1929. Rozwijało się ono szybko, nie miało jednak szkoły dla ciągle wzrastającej liczby dzieci.

Staraniem mieszkańców w roku 1934 powstała 4-oddziałowa Szkoła Powszechna mieszcząca się w prywatnym domu przy obecnej ul. Majorki, w którym po wojnie znalazł Ośrodek Zdrowia.

Następnie działalność szkoły rozszerzono do 7 oddziałów i przeniesiono ją do dwóch oddzielnych budynków: do domu Szajdy przy obecnej ul. Bohaterów i do domu Sierańskiego przy obecnej ul. Wałuszewskiej róg Bohaterów.

Warunki nauczania w dwu odległych budynkach nieprzystosowanych do nauki, były bardzo trudne, toteż staraniem mieszkańców, Miłośników Rozbudowy Osiedla wydzierżawiono budynek murowany od Sierańskiego i całą szkołę zlokalizowano na jednej posesji przy ul. Wałuszewskiej.

Ambicją rozrastającego się robotniczego osiedla było jednak stworzenie lepszych warunków nauczania dla swoich dzieci. Powstała koncepcja budowy nowej szkoły powszechnej w Białołęce Dworskiej, która objęłaby swym zasięgiem kilka okolicznych osiedli i wsi m.in. Płudy, Białołękę Dworską, Choszczówkę, Dąbrówkę, Marcelin, Grabinę, Tomaszew, Szamocin, Kobiałkę.

Szereg imprez dochodowych, dobrowolne składki pieniężne i w naturze oraz pomoc gminy Jabłonna pozwoliły rychło na rozpoczęcie budowy nowego obiektu szkolnego.

Nowa szkoła, wybudowana w przeważającej części z funduszów społecznych, stanęła w 1938 r. Był to budynek drewniany na betonowych fundamentach, mający 6 izb lekcyjnych. Na jego miejscu wzniesiono po wojnie nowoczesny Dom Dziecka przy ul. Bohaterów.

Po przeprowadzce, w nowej szkole powstało kółko dramatyczne, które dało kilka przedstawień. Jedna z wystawionych sztuk, "Śluby Panieńskie" A. Fredry z niezrównanym Albinem w wykonaniu Eugeniusza Dzioby, była powtarzana kilkakrotnie przy wypełnionym publicznością korytarzu pełniącym funkcję sali teatralnej. Na lata następne przewidziana była dalsza rozbudowa budynku i jego wykończenie.

Na przeszkodzie stanął wybuch wojny. W końcu września 1944 r. ustępujące oddziały hitlerowskie podpaliły szkołę, pozostały tylko betonowe fundamenty, których nie zniszczył ogień.

Przed powracającymi w 1945 r. na zgliszcza osiedla mieszkańcami znów stanął problem budynku szkolnego. Pomimo braku mieszkań, wiele ludzi mieszkało w wykopanych w ziemi ziemiankach lub opuszczonych bunkrach, zapadła decyzja uruchomienia szkoły w stosunkowo najmniej zniszczonym budynku przy ul. Pocztowej obecnej Dylewskiej. Zły los i tu dał o sobie znać.

W 1947 r. budynek ten został zniszczony przez pożar i w związku z tym trzeba było przenieść szkołę do opuszczonego domu przy obecnej ul. Ambaras 13 (dawna Zakopiańska). Remont jego przeprowadzany został z funduszów społecznych. Pomimo znacznych nakładów finansowych warunki nauczania były w nim trudne izby zimne, brak szatni, brak pomocy szkolnych.

W 1958 r. powstał projekt wybudowania nowej szkoły. Utworzono Międzyosiedlowy Komitet Budowy w składzie: Zdzisław Łudziński, Zbigniew Bzinkowski, Ryszard Kazana, Ryszard Kozicki, Tadeusz Tragarz, Adam Bartunek, Miron Organo, Piotr Tomaszewski, Władysław Szmidt, Janina Szymańska oraz członkowie honorowi Stefan Harasimowski, Piotr Marek, Ryszard Gerlachowski.

Komitet rozpoczął zgromadzenie funduszów i materiałów, zwrócił się też o pomoc do okolicznych zakładów produkcyjnych. Realizacji projektu sprzyjała trwająca wówczas akcja: "1000 szkół na 1000-lecie Państwa Polskiego".

Problem stanowiło znalezienie placu pod budowę, który leżałby w centrum osiedla, był odpowiednio duży z którym nie byłoby zbyt wielkich formalności, wywłaszczeniowych i finansowych. Plac po starej szkole przy ul. Ambaras okazał się za mały, z kolei plac przy ul. Bohaterów również po szkole był zarezerwowany na inne cele (pod budowę Domu Dziecka).

Z pomocą przyszło kierownictwo Domu Dziecka "Caritas" w Białołęce Dworskiej oddając bezpłatnie pod budowę szkoły około 1,5 ha placu, traktując dar ten jako swój wkład w budowę szkoły 1000-lecia.

Tym razem szczęście Komitetowi Budowy Szkoły sprzyjało. Przy wybitnej pomocy przewodniczącego Stołecznego Komitetu Społecznego Funduszu Odbudowy Stolicy Stefana Harasimowskiego oraz Dyrektora Zarządu Budownictwa Warszawa, późniejszego wiceministra budownictwa i materiałów budowlanych, inż. Ryszarda Gerlachowskiego zapewniono środki i terminowe wykonanie obiektu.

Budowę szkoły rozpoczęto w maju 1961 r. W dniu 24 czerwca tego roku został wmurowany akt erekcyjny, a już w lipcu 1962 roboty zakończono. Koszt budowy szkoły oraz budynku mieszkalnego dla nauczycieli wyniósł około 11 milionów złotych.

W dniu 3 września 1962 r. o godz. 9.00 przy dźwiękach hymnu "Jeszcze Polska nie zginęła" nastąpiło uroczyste przekazanie szkoły-pomnika społeczeństwu. Symboliczny klucz wręczono jej nowemu kierownikowi Zdzisławowi Śmiejkowskiemu.

Dzieci białołęckie otrzymały szkołę z 11 izbami lekcyjnymi, ze stołówką, szatnią, natryskami, pracowniami, salą gimnastyczną i boiskiem, z gabinetem lekarskim i z takimi urządzeniami, o których ich rodzice mogli tylko marzyć.
Kalendarz zapowiedzi
Lato w mieście 2014
24 lipca 2014
Lato w mieście 2014 - konkursy i zabawy sportowe
25 lipca 2014 godz. 21:45
Białołęckie Lato Filmowe
27 lipca 2014 godz. 11:00
Białołęka na rowery (II edycja) - Annopol
1 sierpnia 2014 godz. 21:15
Białołęckie Lato Filmowe
8 sierpnia 2014 godz. 21:15
Białołęckie Lato Filmowe
10 sierpnia 2014 godz. 11:00
Białołęka na rowery (II edycja) - Białołęka dla najmłodszych