logo.png
                 
pl
pl
 
grafika
Śluza imienia inż. Tadeusza Tillingera

Najciekawszym obiektem wodnym - jedynym tego typu w Polsce, jest śluza komorowa. Normalne śluzy, które przepuszczają wodę z poziomu wyższego na niższy mają zasuwy dwuczęściowe uszczelniane dociskiem wody i mogą pracować przy przepływie wody tylko w jednym kierunku.

Śluza Żerańska musi pracować przy zmiennych poziomach wody, raz wyższej od strony portu, a niekiedy wyższej od strony Wisły i z tego powodu stalowe zasuwy płaskie przesuwają się do wnęk w prawej stronie muru głów śluzy. Śluza ma wymiary komory 85x12m, długości ogólnej 104m. Obie głowy śluzy, oraz komora są konstrukcji betonowej dozbrojonej. Zamknięcia obu głów stanowią zasuwy płaskie stalowe, skonstruowane dla piętrzenia wody w obu kierunkach.

Najwyższe spiętrzenie wody ze strony Wisły wynosi dla żeglugi 7,02m, a max poziom piętrzenia w śluzie komorowej to 7,7m wg wodowskazu od strony Wisły. Otwieranie śluzy polega na przesuwaniu zasuwy do wnęk znajdujących się w prawej stronie murów głów śluzy. Dla ułatwienia przesuwania zasuw, są one podwieszone na rolkach do zwodzonych stalowych belek mostowych.

Po przesunięciu zasuwy do wnęki bocznej następuje podniesienie mostu zwodzonego dla umożliwienia przepływu statków. Stalowe zasuwy ze względów wytrzymałościowych mają konstrukcję pudełkową, ale szereg otworów umożliwia napełnianie ich wodą, przez co unika się wypychania zasuw do góry. Bardzo proste jest uszczelnienie ww. zasuw belkami drewnianymi o przekroju prostokątnym.

Przy wyrównanym poziomie wody, zasuwy przesuwające się pod zwodzonymi mostami, prawie wcale nie trą się o belki i dopiero wskutek podwyższania poziomu wody zasuwy są coraz mocniej dociskane do belek, uszczelniając zamknięcie. Mechanizm przesuwania zasuw stanowi łańcuch Galla, pracujący jako ciągnący, względnie pchający, z napędem elektrycznym oraz rezerwowym ręcznym (4 osoby). Czas przesuwania zasuwy przy napędzie elektrycznym wynosi 2 min, a ręcznie 115 min.

Mechanizm zwodzonego mostu, położony na każdej głowie nad wjazdem do śluzy ma również napęd elektryczny i rezerwowy ręczny. Czas podnoszenia lub opuszczania mostu zwodzonego elektrycznie 0,5 min , ręcznie 18 min.

Komora śluzy betonowa, składa się z 5 sekcji, w dwóch z nich przy głowach śluzy znajdują się galerie do napełniania i opróżniania śluzy. Galerie łączą się wzajemnie odcinkami kanału obiegowego w płycie dna komory. Śluza w warunkach normalnych napełnia się wodą doprowadzoną kanałem obiegowym z basenu portowego, a opróżniana do basenu zimowiska nad Wisłą.

Gdy poziom wody Wisły jest wyższy od poziomu wody w porcie, wówczas napełnienie śluzy odbywa się z zimowiska nad Wisłą, przez kanał obiegowy prowadzący do galerii w murach komory śluzy. Zamknięcie kanału obiegowego stanowią stalowe zasuwy płaskie. Każda zasuwa ma niezależny elektryczny mechanizm napędowy, oraz dodatkowy ręczny korbowy (2 osoby).

Otwarcie kanału obiegowego elektrycznie wynosi 2 min, ręcznie 9 min. Wieża sterownicza 3 piętrowa, żelbetowa, została zaprojektowana w tej formie ze względu na wymagania architektoniczne. Na 3 piętrze znajduje się pulpit sterowniczy śluzy. Pozostałe pomieszczenia wykorzystano dla załogi śluzy oraz biuro nadzoru wodnego w Warszawie.

Wskutek upływu czasu konieczny był remont i modernizacja śluzy zakończona w 1993r. Wzmocniono ściany i dno komory, wymieniono urządzenia elektromechaniczne napędzające kanały obiegowe i mosty zwodzone na hydrauliczne. Wymieniono bariery, zamknięcia remontowe kanałów obiegowych. Dla kabli energetycznych i sterowniczych wybudowano estakadę stalową stanowiąca pomost między wieżą sterowniczą i prawą ścianą komory.

W awanporcie górnym i dolnym uzupełniono stanowiska cumownicze. Zbudowane dużym nakładem środków i technicznej myśli twórczej kanał port i śluza, które miały stanowić podstawę taniego transportu wodnego, a przede wszystkim rozbudowy dróg wodnych (w założeniach przewidziano miejsce na zbudowanie równoległej śluzy) i połączenia z europejskimi szlakami wodnymi okazały się budową chybioną.

Zastąpił go transport samochodowy. Tylko wodniacy wykorzystują ją w sezonie turystycznym udając się na jeziora Mazurskie i Augustowskie. Jedyne spełniane funkcje to odwodnienie doliny Nieporęcko - Bródnowskiej, oraz zaopatrzenie w wodę terenów rolniczych, dla których pobiera się wodę w rejonie miejscowości Szamocin.

Zgromadzone w porcie jednostki pływające raczej sugerują, że jest to składnica złomu i nic więc dziwnego że Gmina Warszawa - Białołęka zamierza wykorzystać tereny portu na wielki ośrodek konferencyjno-rozrywkowo-wypoczynkowy.

Już tylko dla ciekawych podam, że nazwanie śluzy imieniem inż. Tadeusza Tillingera było uznaniem jego zasług, jako autora projektów rozwoju dróg wodnych w Polsce. Na pociechę jeszcze można tylko dodać, że w części portu i na kanale widać sporo ludzi. W porcie wędkarze polują na sumy i inne ryby a na kanale trenują kajakarze i wioślarze korzystając z tego, że zrzut wody podgrzanej z elektrociepłowni powoduje nie zamarzanie tych akwenów.

Wyślij link mailem
Pdf
Drukuj
Powrót
Wypowiedz się
Urząd Dzielnicy Białołęka, m.st. Warszawy
03-122 Warszawa, ul.Modlińska 197
Telefon: 22 44 38 400
Stronę odwiedziło osób:
12911918
logo_BP_baner_lewy.jpg
ban-konsultacje.jpg
inicjatywa baner wysuwany1.jpg
ban-mapa.jpg
ban-kontakt.jpg
ban-19115.jpg
ban-bip.jpg
ban-facebook.jpg
ban-youtube.jpg
ban-instagram.jpg